Dianne Dijenborgh Photography

De metamorfose van "Stip"


Als Petra zich geinstalleerd heeft met een lekker bakkie thee, kletsen we eerst even gezellig bij. Hoe is tie thuis? En....... je kent dat wel. We bespreken samen waar we zullen beginnen. Eerst maar even in de schmink. Dat is een belangrijk moment om vast te leggen in mijn reportage. Ondertussen mijn tafel ontdaan van een flinke stapel papier en andere rotzooi. "Zo Petra, alsjeblieft. Een mooie plek om foto's te maken." Omgevingslicht vanaf het raam aan de zijkant. Ik hoef niet te flitsen, er is voldoende licht. Vervolgens tovert Petra allerhande make-up op tafel. Gisteren heb ik een spiegel geleend bij mijn dochter, die zich ook elke dag voorziet van een lekker laagje... Ik bezit zelf niet zo'n ding omdat ik altijd gewoon "bloot" ben. Scheelt een stuk tijd per dag..... Eerst maar even in de kleren. Een zachtrose T-shirt, een gekke geruite tuinbroek, waarvan 1 pijp beduidend korter is. In de kleuren groen en rood. Een donkerrose legging, 2 maffe verschillende stipsokken. Een rood wit gestippelde haarband. En natuurlijk 2 compleet idiote schoenen met knalgroene veters. Heerlijk wat een feest. Als Petra zich in de kleding van "Stip" heeft gewerkt volgt het schminken zelf. Ondertussen dat er lijntjes om de ogen, gekke wenkbrauwen en een geweldig "pruilmondje worden getekend, vereeuwig ik "Stip". Over haar schouder in de spiegel, met weinig scherptediepte of juist met meer. Nou wil het feit dat ik het erg mooi vind om de achtergrond en soms juist ook de voorgrond onscherp te maken. Voor mij als fotograaf is het vastleggen van "Stip" een waar walhallah. Uit allerlei verschillende hoeken maak ik beelden.Ondertussen zit alles erop wat schmink betreft. Dan het moment supreme, het opplakken van De Neus. Het allerbelangrijkste hulpmiddel. Petra kiest voor een neus die je kunt plakken." Elastiekjes werken voor mij niet" vertelt ze. "Het zit niet lekker en verstoort je mimiek."  Het verhaal achter "De Neus" is, dat iedereen vroeger wel eens een mooie ervaring heeft gehad met een clown.  Het was meestal vrolijk, kleurrijk, grappig of iets in die sfeer. Mensen met dementie, Alzheimer, hebben nog wel de herinneringen aan vroeger. Die ene keer dat ze zo gelachen hebben om die gekke clown met zijn kenmerkende rode neus. Via deze herinnering probeert de miMakker een contact te leggen met mensen die in hun eigen wereld leven en zo het isolement te doorbreken .                                                                                                                                                                 Als finishing touch komen er nog een aantal accessoires tevoorschijn, waaronder een kleurrijke ketting en een bloemenring. Compleet wordt het geheel, door een stippentas waar Fretdefret inzit en een gele flubberbal. Deze worden soms door "Stip" ingezet om contact te maken met de Cliënt. Petra zit inmiddels totaal in haar rol als "Stip" . Ze heeft een enorme mimiek die goed tot zijn recht komt bij de foto's. Zo belanden we samen in de tuin. Bij de buurvrouw is een tuinman druk in de tuin. Als hij mij met mijn fototoestel ziet lopen, komt hij naar me toe. "Herfstblaadjes op de foto zetten ?". Dan spot hij vanuit zijn ooghoek "Stip" die wat verlegen midden op het grasveld staat. "Oh, nee ik zie het al." Je ziet hem even diep nadenken voor hij zijn weg vervolgt. Inmiddels staat de zon mooi laag. Het licht is warm en prima om shots van "Stip" te maken. We maken foto's met Fretdefret met de flubberbal en gewoon puur als "Stip". Grappig, serieus, nieuwsgierig, blij. Stip is een miMakker met vele emoties.

Wordt vervolgd..............